Ek het gestap en gestap maar kan jou nêrens vind,
Ek het geroep en geroep daar was net 'n fluister in die wind

Ek het gewag en gewag maar die jare het vergaan, êrens, êrens het die haan gekraai
êrens, êrens, het 'n haan gekraai

En soms sien ek jou oë in die getye van die maan,
en soms hoor ek jou lag in die oseaan se gaan,
maar my lief, my lief, ons liefde het vergaan
en êrens, êrens, het die haan gekraai

En sy gesig was jou gesig toe hy om draai en toe het ek geweet
Jy ja, jy het my verraai